خبر فوری: محسن خلیلی عراقی، چهره برجسته صنعت ایران در سن 97 سالگی درگذشت. او به عنوان بنیانگذار شرکت بوتان نقش مهمی در توسعه صنعتی کشور ایفا کرد و اقداماتش زندگی خانوارهای ایرانی را بهبود بخشید. در اوایل دهه 1330 خورشیدی، زمانی که گاز مایع پالایشگاه آبادان به عنوان محصولی اضافی در مشعل‌ها هدر می‌رفت و دود نفت و زغال سنگ در خانه‌ها رایج بود، او پس از فارغ‌التحصیلی از دانشکده فنی دانشگاه تهران به همراه پدرش وارد عرصه صنعت شد. با تولید نخستین سیلندرهای گاز مایع و به تبع آن اجاق‌ها و آبگرمکن‌های گازسوز خانگی، او انقلابی در رفاه خانواده‌های ایرانی ایجاد کرد و سرمایه‌ای که به هدر می‌رفت را به منبعی از گرما و امنیت در آشپزخانه‌ها تبدیل نمود.
او به فرهنگ «تشکل‌گرایی» و مقابله با انزوا در بخش خصوصی اعتقاد داشت و بر این باور بود که کارآفرینان تنها در برابر چالش‌ها و تصمیمات پشت درهای بسته آسیب‌پذیر هستند. خلیلی بر این اساس، «کنفدراسیون صنعت ایران»، انجمن مدیران فنی و مهندسی و ده‌ها انجمن تخصصی از جمله انجمن سازندگان لوازم خانگی را پایه‌گذاری کرد. او به جای لابی‌های پنهانی، «گفت‌وگوی سازمان‌یافته با حاکمیت» را ترویج داد.
مسعود نیلی در یادداشتی نوشت: «متوجه شدم که مهندس محسن خلیلی عراقی، که او را می‌توان مرد صنعت ایران نامید، از دنیا رفت. او انسانی بود که ترکیبی از دغدغه‌مندی برای توسعه ایران، تفکر و تجربه عملی در صنعت را در خود جمع کرده بود. در طول بیش از 25 سال آشنایی با او، هرگز درباره صنعتی که در آن فعالیت می‌کرد، صحبت نکرد. دغدغه‌اش فراتر از این مسايل بود. او آرزو داشت صنعتی شدن ایران را ببیند و نتایج مثبت آن را در ارتقای آگاهی‌های اجتماعی و بلوغ رفتاری جامعه می‌دید. او معتقد بود که مردم از طریق کلاس‌های درس و تبلیغات رسانه‌ای به این بلوغ نمی‌رسند، بلکه این تمرین زندگی در مناسبات مدرن است که از طریق یادگیری تجربی، افراد را مدارا پذیر و روادار می‌کند و از اصطکاک‌ها می‌کاهد.
او برای تحقق آرزوهایش تلاش‌های زیادی کرد و رنج‌های فراوانی را تحمل نمود. مهندس خلیلی، نامش در تاریخ ماندگار خواهد ماند و اصول و دغدغه‌هایش برای توسعه ایران همواره مورد احترام نسل‌های آینده خواهد بود. خوشا به حال کسانی که این‌گونه از دنیا می‌روند.
