وحید یزدانیان عضو شورای عالی فضایی، در گفتوگو با ایلنا در مورد هدفگذاری جدید پژوهشگاه فضایی، گفت: یکی از اهداف ما، رسیدن به مدار ژيو با برد 36 هزار کیلومتر است و پیشبینی میکنیم در کمتر از دو سال آینده به این توانمندی دست یابیم.
یزدانیان با بیان اینکه موضوع ژيو هم در برنامه 10 ساله فضایی کشور درج شده و هم اولویت کشور رسیدن به ژيو است، گفت: ماهوارههای ژيو ماهوارههایی هستند که دو کاربرد عمده دارند؛ یکی کاربرد ارتباطی دارند و دیگری کاربرد «broadcast» یعنی پخش رسانهای و تلویزیونی دارد. به عبارت بهتر، برای موضوعات مربوط به صدا و سیما کاربرد دارند؛ بنابراین این موضوع بسیار برای ما مهم است و رسیدن به ژيو اهمیت دارد و جزو برنامههای کلان کشور است.
رسیدن به ژيو جزو برنامههای کلان کشور است
ريیس پژوهشگاه فضایی ایران در مورد مدار ژيو، گفت: در برنامه داریم که به مدار ژيو برسیم؛ یعنی به ارتفاع 36 هزار کیلومتر. در حوزه ارتباطات، باید به این نقطه برسیم. برنامه فضایی کشور این است که حتما به این ارتفاع دست یابیم.
یزدانیان افزود: ما برای رسیدن به ژيو دو موضوع داریم؛ یکی اینکه به ژيو برسیم و اصطلاحا «ژيو را تاچ کنیم»؛ به این معنا که بتوانیم به ارتفاع 36 هزار کیلومتری برسیم. نکته دوم این است که ماهواره ژيو داشته باشیم. این دو موضوع با هم متفاوت است.
قرار گرفتن ماهواره در مدار ژيو حداقل 5 سال زمان میبرد
عضو شورای عالی فضایی و ريیس پژوهشگاه فضایی ایران در مورد زمان رسیدن به مدار 36 هزار کیلومتری از زمین، گفت: حداکثر تا دو سال آینده خواهیم توانست ژيو را تاچ کنیم؛ یعنی ماهوارهای در یک مدار بیضوی در مدار پایین قرار بدهیم که به ژيو برسد و به عبارتی «ژيو را تاچ کند».
یزدانیان ادامه داد: نکته دیگر این است که ماهوارهای در مدار ژيو یعنی ارتفاع 36 هزار کیلومتری قرار بگیرد و در آن مدار فعالیت انجام بدهد. چنین ماهوارهای یا به اصطلاح ماهواره ژيو جزو آمال و آرزوهای کشور است.
آغاز فعالیت ماهواره در مدار ژيو بین 5 تا 10 سال طول میکشد
ريیس پژوهشگاه فضایی ایران با بیان اینکه چنین پروژهای حداقل 5 سال طول میکشد، گفت: شاید کمی بیشتر و بین 5 تا 10 سال طول بکشد.
وی خاطرنشان کرد: ما باید ماهوارهای داشته باشیم که به ژيو برسد و هم در ژيو و 36 هزار کیلومتر فعالیت انجام بدهد. این موضوع در حال پیگیری است. معمولا ماهوارههای ژيو، ماهوارههایی از جنس حاکمیت هستند و هزینههای آنها را در دنیا دولتها و حکومتها تامین میکنند و پرتاب آن را انجام میدهند و آنجا مورد استفاده قرار میگیرد.
