به گزارش ایلنا به نقل از مرکز آمار ایران؛ یکی از شاخص‌های سنجش نابرابری درامد جامعه، ضریب جینی است. ضریب جینی عددی است بین صفر و یک که در آن صفر به معنی توزیع کاملا برابر درامد یا ثروت و یک به معنای نابرابری مطلق در توزیع است.
در سال 1404 ضریب جینی خانوارهای کل کشور 0.3849 است که در مقایسه با سال قبل 0.0021 واحد کاهش نشان می‌دهد. ضریب جینی خانوارهای شهری کل کشور 0.3686 که نسبت به سال 1403، 0.0003 واحد کاهش و ضریب جینی خانوارهای روستایی کل کشور 0.3543 است که نسبت به سال قبل 0.0011 واحد افزایش را نشان می‌دهد.
سال 1404-کل کشور:
سهم بیست درصد کم هزینه‌ترین و پرهزینه‌ترین جمعیت به ترتیب 6.15 و 46.18 درصد است.
نسبت ده، بیست و چهل درصد پرهزینه‌ترین به ده، بیست و چهل درصد کمهزینهترین جمعیت در کل کشور به ترتیب 12.82، 7.51 و 4.04 است.
شاخص پالما به 1.80 و شاخص تیل به 0.2508 رسیده است. همچنین شاخص اتکینسون 0.2212 است.
سال 1404– مناطق شهری:
سهم بیست درصد کمهزینهترین و پرهزینه‌ترین جمعیت به ترتیب 6.75 و 45.18 درصد است.
نسبت ده، بیست و چهل درصد پرهزینه‌ترین به ده، بیست و چهل درصد کمهزینهترین جمعیت به ترتیب 10.93، 6.69 و 3.73 است. شاخص پالما 1.65، شاخص تیل 0.2304 و شاخص اتکینسون 0.2017 است.
سال 1404– مناطق روستایی:
سهم بیست درصد کمهزینهترین و پرهزینه‌ترین جمعیت به ترتیب 6.80 و 43.45 درصد است.
نسبت ده، بیست و چهل درصد پرهزینه‌ترین به ده، بیست و چهل درصد کمهزینهترین جمعیت در مناطق روستایی به ترتیب 10.44، 6.39 و 3.59 است.
شاخص پالما 1.51، شاخص تیل 0.2088 و شاخص اتکینسون 0.1893 است.
در سال 1404 در مناطق شهری کمترین ضریب جینی در استان کرمان (0.2492) و بالاترین ضریب جینی در استان تهران (0.4021) مشاهده می‌شود.
همچنین در مناطق روستایی کمترین ضریب جینی مربوط به استان قزوین (0.2525) و بیشترین ضریب جینی مربوط به استان همدان (0.3786) است
