در حالی که کارگروه امنیت غذایی قیمت شیرخام را ۳۰ درصد افزایش داد، صنایع لبنی در محاسباتی حیرت‌انگیز، این افزایش را به ۱۰۰ درصد گرانی در سفره مردم تبدیل کردند و در غیاب نظارت‌های حاکمیتی، قیمت ساده‌ترین اقلام لبنی مانند شیر نایلونی و پنیر یواف، بیش از دو برابر جهش یافته است؛ بحرانی که نشان می‌دهد سود صنایع، بسیار فراتر از هزینه‌های واقعی تولید، از جیب مصرف‌کنندگان خسته از تورم تأمین می‌شود.
به گزارش سرویس اقتصادی تابناک ، در پی مصوبه شانزدهمین کارگروه امنیت غذایی، قیمت هر کیلوگرم شیر خام درب دامداری با افزایشی چشمگیر به ۶۰ هزار و ۵۰۰ تومان رسید در حالی که اواخر سال گذشته حدود ۴۶ هزار و ۵۰۰ تومان بود و این تصمیم که با هدف حمایت از دامداران اتخاذ شد، بلافاصله جرقه‌ای شد برای انفجار قیمت‌ها در ویترین لبنیات‌فروشی‌ها؛ آن هم پیش از آنکه دستگاه‌های نظارتی نرخ‌های جدید را رسماً ابلاغ کنند.
در حالی که هنوز قیمت مصوب ۴ محصول تنظیم بازاری مانند شیر بطری، شیر کیسه‌ای، ماست و پنیر یواف توسط سازمان حمایت از مصرف‌کنندگان و تولیدکنندگان ابلاغ نشده است، صنایع لبنی در حرکتی خودسرانه، برچسب‌های قیمتی را تغییر داده‌اند. این اقدام نشان‌دهنده ضعف اقتدار نظارتی دولت و حاکمیت «خودتنظیمی به نفع سود» در بازار است.
تعیین تکلیف خودسرانه برای سفره‌های خالی!
نگاهی به ارزیابی‌های آماری نشان‌دهنده یک بی‌عدالتی محض در محاسبات است؛ به طوری که قیمت شیر خام از اواخر سال گذشته تاکنون حدود ۳۰ درصد رشد داشته است، اما قیمت‌های اعلامی توسط دبیر انجمن صنایع لبنی حکایت از جهشی خیره‌کننده دارد.
- شیر نایلونی: از ۳۸,۷۰۰ به ۸۴,۰۰۰ تومان (۱۱۷ درصد افزایش)
- شیر بطری: از ۴۸,۷۰۰ به ۹۸,۰۰۰ تومان (۱۰۱ درصد افزایش)
- پنیر یواف ۴۰۰ گرمی: از ۹۴,۵۰۰ به ۲۰۳,۰۰۰ تومان (۱۱۵ درصد افزایش)
- ماست دبه‌ای ۲ کیلویی: از ۱۱۸,۰۰۰ به ۲۲۸,۷۰۰ تومان (۹۴ درصد افزایش)
اما سوال اساسی اینجاست که چگونه افزایش ۳۰ درصدی قیمت ماده اولیه (شیر خام)، منجر به دو برابر شدن قیمت محصول نهایی شده است؟ صنایع لبنی با چه منطقی هزینه‌های جانبی خود را روی دوش مصرف‌کننده‌ای می‌اندازند که پیش از این هم لبنیات را از سبد خرید خود حذف کرده بود؟
چه کسی مسئول سفره‌های بی‌لبنیات است؟
به نظرمی رسد که نام این جلسات «کارگروه امنیت غذایی» است، اما خروجی آن به معنای واقعی کلمه تهدیدی برای سلامت جامعه است چراکه لبنیات یکی از حیاتی‌ترین نیازهای رشدی کودکان و سلامت بزرگسالان است و وقتی ارزان‌ترین نوع پنیر (UF) ناگهان به مرز ۲۰۰ هزار تومان می‌رسد و شیر نایلونی بیش از ۱۰۰ درصد گران شده است، دولت عملاً دسترسی دهک‌های پایین را به پروتئین و کلسیم قطع کرده است و این یعنی هزینه‌های درمانی که در آینده به دلیل پوکی استخوان و سوءتغذیه بر دوش دولت خواهد افتاد، چندین برابر یارانه‌ای است.
اما سوال اینجاست که چرا سازمان حمایت از مصرف‌کننده در برابر این «خوداظهاری قیمتی» انجمن صنایع لبنی سکوت کرده است؟ این درحالی است که اعلام نرخ‌های نجومی توسط دبیر این انجمن پیش از تایید نهایی دولت، نوعی «تعیین تکلیف برای حاکمیت» است و این انفعال، سیگنال منفی به بازار می‌دهد که هر بخشی می‌تواند بدون توجه به قوانین تنظیم بازار، قیمت‌ها را به نفع خود جابه‌جا کند.
به گزارش تابناک، بحران شیر خام و لبنیات در حال تبدیل شدن به یک تورم کمرشکن در بخش هزینه‌های ضروری خانوار است و اگر دولت فکری به حال مابه‌التفاوت قیمت شیر خام و محصولات نهایی نکند و یا یارانه‌ای مستقیم برای این ۴ قلم کالای حیاتی در نظر نگیرد، لبنیات به زودی به یک کالای لوکس تبدیل خواهد شد و افزایش ۱۰۰ درصدی قیمت‌ها در حالی که درآمدهای حقوق‌بگیران تنها ۲۰ درصد رشد داشته، نتیجه ای چیزی جز سوءتغذیه و شکست پروژه‌های امنیت غذایی نخواهد بود.
