زومان: تورم 88 درصدی یعنی چه؟ یعنی قدرت خرید شما نزدیک نصف شده است. اما این وضعیت برای 70 درصد کشور بدتر هم بوده است.
در این رابطه بخوانید: تورم نقطه به نقطه در خرداد به مرز 90درصد رسید
چند وقت پیش بود که طبق آمار متوجه شدیم رشد اقتصادی سال قبل منفی بوده است. اما اکنون در حالی که کیک اقتصاد کشور به دلیل رشد اقتصادی پایین در حال آب رفتن است، تورم (یعنی سرعت و شتاب گران شدن کالاها) هر روز بزرگتر میشود. به گزارش زومان، رشد ماهانه قیمتها در خرداد به طور متوسط 5.9 درصد بود؛ رقمی که برای تنها 31 روز، یک جهش قابل توجه محسوب میشود. این اتفاق، تثبیت یک رکورد تاریخی 80 ساله است که از اردیبهشت امسال شکسته شد و حالا وخیمتر هم شده است.
آتش در آشپزخانه؛ روغن و گوشت رکوردداران گرانیماجرا جایی وخیمتر میشود که بدانیم مهمترین ضربه به خوراکیها اصابت کرده است. تورم نقطهای (یعنی مقایسه قیمتها نسبت به خرداد سال قبل) در بخش خوراکیها و آشامیدنیها به 133.9 درصد رسیده است. به زبان ساده، پولی که پارسال برای خرید یک سبد کامل غذا میدادید، امسال حتی برای خرید نصف آن سبد هم کافی نیست. دخانیات هم با تورم 173.8 درصدی بالاترین رکورد را ثبت کرد.
بیایید به قلب آشپزخانه برویم. نان و غلات تورم 138.8 درصدی را تجربه کردهاند. گوشت قرمز و مرغ با تورم حدود 178 درصدی برای خیلیها به یک کالای لوکس تبدیل شدهاند. اما سکاندار گرانیها متعلق به روغن و چربیهاست که با ثبت عدد 278 درصد، به معنای واقعی کلمه در بازار نجومی شدند.
از پراید تا مبل؛ سونامی گرانی بیرون از بشقابالبته این سونامی فقط در آشپزخانه نمانده است. در سبد غیرخوراکیها هم زلزلههای 100 درصدی داشتیم. مبلمان و لوازم خانگی تورم 111.1 درصدی را ثبت کردند و بخش حملونقل به تورم 103.1 درصدی رسید. دلیل اصلی این شتاب در بخش حملونقل چه بود؟ خرید وسایل نقلیه. تورم این بخش به 124 درصد رسید؛ یعنی قیمت خودرو در یک سال بیش از دو برابر شد. در این میان، کمترین تورم متعلق به بخش مسکن (شاخص اجارهبها) بود که روی عدد 31 درصد ایستاد.
چرا 70 درصد مردم بیشتر از میانگین ضرر کردند؟وقتی غذا گران میشود، بیشترین آسیب به کسانی میرسد که بخش عمده درآمدشان صرف اساسیترین نیازشان یعنی خوراکیها میشود. به همین دلیل، تورم مناطق روستایی در خرداد ماه مرز 100 درصد را رد کرد و به 108.1 درصد رسید. فاجعه عمیقتر در دهکهای زیر خط فقر رخ داده است. برای اولین بار حداقل از سال 1396 به این سو، تورم نقطهای دهک اول به 100.2 درصد و دهک دوم به 101.4 درصد رسید.
اما آمار از این هم عجیبتر است: با اینکه تورم کل کشور 88.6 درصد اعلام شده، 70 درصد جامعه تورمی بسیار بالاتر از این رقم را حس کردهاند! تنها ثروتمندترها (دهکهای هشتم، نهم و دهم) تورمشان در حد همین میانگین یا کمتر بوده است. چرا؟ علم آمار پاسخ تلخی دارد: وزن کالاها در سبد مصرفی. خانوادههای کمدرآمد، درصد بسیار بیشتری از حقوق ناچیز خود را خرج غذا (که بیشترین تورم را داشته) میکنند، در حالی که ثروتمندان بخش بزرگتری از پولشان را صرف بخشهای غیرخوراکی یا پسانداز میکنند که تورم کمتری داشته است. این یعنی خروجی سیستم اقتصادی فعلی، انتقال بیشترین فشار، دقیقا روی شانههای ضعیفترین اقشار جامعه بوده است.
