برترینها: مریم شکرانی، خبرنگار در رشته تويیتی نوشت: گنبد شمالی و پارس جنوبی نام دو سوی بزرگترین میدان گازی جهان است که بین ایران و قطر مشترک است و حالا سرنوشتی کاملا متفاوت نسبت به یکدیگر پیدا کردهاند.
گنبد شمالی این روزها یکهتاز بازار گاز جهان است و محل رقابت غولهای نفت و گاز دنیاست و در مقابل پارس جنوبی متروکه و مستهلک شده و حتی قادر نیست به طور کامل نیاز بازار داخلی را پاسخگو باشد. گنبد شمالی قطر در یکسال گذشته قراردادهای خیرهکنندهای بسته است؛ در کمتر از یک سال دو قرارداد بزرگ با چین که اولی به ارزش 60 میلیارد دلار و دومی قراردادی 27ساله که بناست سالانه چهار میلیون تن گاز مایع مورد نیاز دومین اقتصاد جهان را تامین کند.
قطر همچنین در مدت حدود یک سال گذشته، قراردادهای مهمی در زمینه سرمایهگذاری مشترک با دو شرکت فرانسوی توتال و تکنیپ، همچنین شرکت آمریکایی کونوکو فیلیپس و شرکت هلندی- بریتانیایی شل بسته است و چندین قرارداد پیمانکاری دیگر با غولهای انرژی امضا کرده، بهعلاوه اینکه قراردادهای بزرگی برای تامین گاز بنگلادش و آلمان بسته و حتی مشتریان کوچکتر مانند پاکستان هم از بازار گرم گنبد شمالی غافل نماندهاند.
در مقابل در پارسجنوبی ایران، فقر سرمایهگذاری خارجی و فقر تکنولوژی کار را به جایی رسانده که برای جلوگیری از قطع گاز خانهها، ادارات و مدارس تعطیل شوند و سالهاست گاز صنایع جیرهبندی میشود و خسارات سنگین به بار میآورد. ضمن اینکه استفاده از سوخت جایگزین مازوت آلودگی هشداردهنده هوا را به دنبال داشته است.
قطر بنا دارد تولید گاز خود را از گنبدشمالی ظرف 4 سال آینده به 1.5 برابر میزان فعلی برساند و جایگزین روسیه در بازار گاز اروپا شود. از آن سمت مشتریان بزرگ آسیایی برای تامین گاز موردنیازشان در این کشور رقابت سنگینی با اروپا در پیش گرفتهاند.
در پارسجنوبی ایران، فقر سرمایه و تکنولوژی سبب شده نگرانی برای افت فشار چاههای مستهلک تقویت شود و نرسی قربان، کارشناس انرژی به شرق میگوید که افزایش برداشت قطر از میدان مشترک گازی، افت فشار و نیاز به سرمایه بیشتر را در سمت ایران تشدید میکند.
براساس گزارش مرکز پژوهشهای مجلس، در سال 1420 احتمالا میزان کل عرضه گاز طبیعی به 898.7 میلیون مترمکعب در روز برسد؛ این در حالی است که میزان مصرف همه بخشها برابر با 1410.8 خواهد بود، در نتیجه روزانه 512 میلیون مترمکعبی کمبود گاز در بازار داخلی ایران رخ میدهد که رقمی حدود دو برابر کمبود میزان فعلی است. در واقع مالک بزرگترین میدان گازی جهان این روزها مهمترین دغدغهاش آن است که واردکننده گاز نشود!
