به گزارش خبرنگار مهر، با تصویب جدید ستاد تنظیم بازار، نرخ گندم و متعاقبا قیمت آرد با افزایشی بیسابقه مواجه شده است که این تغییرات، زنجیره تامین نانهای حجیم، صنعتی و ماکارونی و مصرف آن در سبد خانوار با اماواگرهای بسیاری مواجه کرده است.
محمدجواد کرمی، ريیس کارگروه آرد و نان با اشاره به جزيیات این تغییرات قیمتی و پیامدهای آن برای تامین انواع نان را در گفتگو با خبرنگار مهر تشریح کرد.
افزایش 3 برابری قیمت آر
به گفته کرمی، تصویب جدید ستاد تنظیم بازار، قیمت گندم از 23.860 تومان به 60.000 تومان افزایش یافته است.
وی با اشاره به اثر زنجیرهای این تصمیم بر قیمت آرد اظهار کرد: با افزایش قیمت گندم به 60000 هزار تومان در هر کیلوگرم، قیمت آرد نیز با جهشی نزدیک به 3 برابر از 30.200 تومان به حدود 78.700 تومان رسیده است. با احتساب هزینههای حملونقل، قیمت تمامشده آرد برای تولیدکننده عملا به 80000 هزار تومان میرسد.
این مسيول صنفی افزود: این افزایش ناگهانی، شوک بزرگی به بخش نانهای صنعتی و حجیم وارد کرده است، در حالی که نانهای سنتی به دلیل ساختار متفاوت قیمتی در بازار، فعلا تحتتاثیر مستقیم این عدد قرار نگرفتهاند.
کرمی در بخشی از سخنان خود به بررسی وضعیت محصولات نانواییهای صنعتی پرداخت و گفت: اگرچه قیمت نانهای سنتی (مانند سنگک و بربری) همچنان در بازارهای آزاد و دولتی تغییری نداشته، اما در بخش نانهای حجیم، افزایش قیمتها اجتنابناپذیر بوده است.
وی جزيیات قیمتهای جدید نانهای حجیم و صنعتی را به شرح زیر اعلام کرد:
- نان باگت فرانسوی بزرگ: از 60000 به 90000 هزار تومان افزایش یافته است.
- نان همبرگری و نیز نیمباگت: از 30000 هزار تومان به 45000 هزار تومان رسیده است.
وی در خصوص قیمت ماکارونی هم عنوان کرد: انجمن این صنف قیمت جدید را باید اعلام کند.
پیشنهاد یکسانسازی قیمت نان
یکی از محورهای اصلی انتقادات ريیس کارگروه آرد و نان، عدم توجه به عدالت رقابتی میان نانواییهای سنتی و صنعتی است. ريیس کارگروه آرد و نان با اشاره به اینکه نانهای سلامتمحور (صنعتی و حجیم) همواره در شرایط بحرانی به تامین نیازهای کشور کمک کردهاند، خواستار اصلاح ساختار قیمتگذاری انواع نانهای موجود بر اساس یکسانسازی نرخها شد.
این مسيول صنفی با طرح یک پیشنهاد راهبردی گفت: ما با چالشی مواجه هستیم که در آن نان سنتی با گندم 900 تومانی و نان صنعتی با گندم 60 هزار تومانی در بازار رقابت میکنند. پیشنهاد ما این بود که به جای این شکاف فاحش، نرخ گندم را برای همه یکسانسازی کنیم. اگر قیمت گندم را مثلا به 7000 یا 8000 هزار تومان برسانیم، حتی با افزایش قیمت گندم، فشار بر مصرفکننده نان یارانهای بسیار کمتر از وضعیتی خواهد بود که امروز شاهد آن هستیم.
کرمی در ادامه عنوان کرد: افزایش قیمت گندم در حال حاضر تنها حدود 3 تا 4 درصد بر قیمت تمامشده نان یارانهای تاثیر گذاشته است، اما عدم مدیریت درست بر زنجیره تامین و عدم یکسانسازی نرخها، میتواند منجر به اختلال در تولید و تداوم شوکهای قیمتی در بخش نانهای غیریارانهای و سایر کالاهای اساسی مثل ماکارونی شود.
وی درباره قیمت حال حاضر نانهای سنتی دارای یارانه و آزاد پز هم گفت: قیمت نان سنگک یارانهدار 15.500 تومان و آزادپز 37000 تومان، نان بربری یارانهدار 10000 تومان و آزادپز 30000 تومان، نان لواش و تافتون یارانهدار 2700 تومان و آزادپز 7000 تومان است.
شوک به خط تولید نانهای صنعتی
کرمی در ادامه سخنان خود با اشاره به پیامدهای اجتماعی این تصمیمات، از فشار دوچندان بر تولیدکنندگان و مصرفکنندگان خبر داد.
وی تاکید کرد: این افزایش قیمتها، فراتر از یک تغییر عدد ساده، مستقیما بر معیشت خانوادهها و هزینههای روزمره مردم تاثیر میگذارد.
وی با اشاره به حجم عظیم نانهای یارانهای که بخش بزرگی از امنیت غذایی جامعه را تامین میکند، افزود: در حالی که بخش بزرگی از تولید نان کشور تحت پوشش آراد یارانهای است، عدم تناسب قیمتی باعث ایجاد خلاهای اقتصادی در زنجیره تولید و عدم رقابت نانوایان صنعتی شده است.
وی در ادامه با افزایش حدود 3 برابری قیمتها در بخش نانهای حجیم عنوان کرد: تولیدکنندگان از افزایش قیمتها استقبال نمیکنند؛ ما هم مانند مردم، نگران تبعات آن هستیم. امروز وقتی قیمتها بالا میرود، این هزینه در نهایت از سفره مردم پرداخت میشود. برای مثال، نانی که یک کارگر ممکن بود در قالب ساندویچ برای ناهار خود تهیه میکرد، اکنون با هزینههای بسیار بیشتری روبهرو شده است. حتی نانهایی که دانشآموزان به عنوان میان وعده همراه خود به مدرسه میبرند، با این تغییرات قیمتی، بار مالی جدیدی را بر دوش خانوادهها میگذارند.
گلایه تولیدکنندگان نانهای حجیم به سیاستهای فعلی
کرمی با اشاره به اینکه نامههای مکرری در خصوص تبعات این تصمیمات به مراجع ذیصلاح ارسال شده است، اظهار کرد: تولیدکنندگان نان صنعتی و حجیم، در حال حاضر در موقعیت بسیار دشواری قرار دارند.
وی افزود: ما بارها اعلام کردیم که این سیاستها، تولیدکننده را با چالش مواجه کرده و در نهایت، مهمترین آسیب را به مصرفکننده نهایی وارد میکند. اما دولت نیز به دلیل محدودیتهای موجود در تامین گندم، به سمت این تصمیمات سوق داده شده است.
این مسيول صنفی در پایان تاکید کرد: بههر روی، مدیریت هزینهها باید به گونهای باشد که نه تولید از بین برود و نه معیشت مردم آسیب ببیند.









